دعوت زندانیان سیاسی وفعالین مدنی؛ آری به اجرای بدون قیدوشرط اعلامیه جهانی حقوق بشر

جمعی از زندانیان سیاسی و فعالین سیاسی – مدنی با امضای نامه‌ای خطاب به مردم ایران، خواستار پیوستن به کمپین اجرای بدون قید و شرط اعلامیه جهانی حقوق بشر شدند.

دراین بیانیه که در فیس بوک منتشر شده آمده است:

هموطنان گرامی!

شصت و شش سال پیش درمجمع عمومی سازمان ملل متحد، اعلامیه‌ای به تصویب رسید که به دنبال هزاران سال تلاش و مبارزات بشر درجهت« شناسایی حیثیت ذاتی کلیه اعضای خانواده ی بشری و حقوق یکسان و انتقال ناپذیرآن» به دست آمده است. مجمع عمومی در دهم دسامبر ۱۹۴۸ این اعلامیه را در۳۰ ماده به عنوان«اعلامیه جهانی حقوق بشر» تصویب و منتشر و آن را به عنوان«آرمان مشترکی برای تمام مردم و کلیه ی ملل» اعلام کرد. درسال ۱۳۵۴ پس از تصویب در مجلس شورای ملی، این اعلامیه نیز ازجمله قوانین و مقررات ایران گردید.

همچنین به موجب اصول ۳ و ۹ و ۷۷ قانون اساسی کنونی ایران و نیز ماده ی ۹ قانون مدنی فعلی که حکومت مدعی است این قوانین براساس دستورات قرآنی و ازجمله فرمان«اوفوا بالعقود» می باشد، پس اعلامیه ازجمله قوانین و قواعد الزام آور بوده و به لحاظ ماهیت جهان‌شمولی اش و تعهدات مندرج درمتن پیش نویس که درتاریخ فوق به تصویب رسید، بر کلیه ی قوانین داخلی(اساسی وعادی) رجحان و برتری دارد و قبول بدون قید و شرط این اعلامیه حکایت از آن دارد که اضافه کردن هرگونه قید و شرطی صرفا برای فرار از اجرای تعهدات مندرج درآن بوده و فاقد وجاهت قانونی و شرعی می باشد. مطالعه ی این اعلامیه و مقایسه ی تطبیقی آن با برخی از مواد قانون اساسی موجود، نشان می دهد که برخلاف بسیاری از گفته‌ها، تضادی میان آنها وجود ندارد و بنا براین هیچ بهانه ای برای عدم اجرای این اعلامیه ی جهانی پذیرفته نیست.(این مقایسه ی تطبیقی توسط یکی از حقوق‌دانان برجسته ی کشور صورت گرفته که برای آگاهی، در پیوست تقدیم می گردد).

هم وطنان گرامی!

اکنون که به نوزدهم آذر سالروز تصویب این اعلامیه نزدیک می شویم باید پرسید که چرا پس ازگذشت بیش از یک قرن از انقلاب مشروطه با اهداف قانون‌گرایی و داشتن(عدالت خانه عظمی) برای یکسانی حقوق و یکسان زیستن درپناه قانون و قبول«اعلامیه جهانی حقوق بشر» قانون گرایی درمیهن ما نهادینه نمی شود و به کرات حقوق بنیادین فوق نقض گردیده است. نمونه بارز چنین نقض حقوقی در مورد کسانی است که به لحاظ داشتن آراء و عقاید متفاوت سیاسی وعقیدتی در دادگاه‌های غیرقانونی و به صورت غیرمنصفانه و غیرقانونی مورد تعقیب قرار گرفته و محکوم می گردند.

ما جمعی‌ از زندانیان سیاسی و عقیدتی‌ زندان رجائی شهر، ضمن درخواست برای اجرای کامل و دقیق«اعلامیه جهانی‌ حقوق بشر» ازکلیه هم‌وطنان دعوت می‌‌نماییم تا با راه اندازی و شرکت درکمپین«تلاش درجهت عمل به اعلامیه جهانی‌ حقوق بشر» نشان دهیم که ایرانیان خواهان«آزادی، عدالت، صلح، دموکراسی، احترام جهانی‌ و رعایت واقعی‌ حقوق بشر» هستند.

بیائید تلاش کنیم برای«ظهور دنیایی که درآن افراد بشر در بیان و عقیده آزاد و از ترس، فقر، جهل و ستم فارغ باشند». بیائید برای«حقوق اساسی‌ بشر و مقام و ارزش فرد انسان» تلاش کنیم. مطمئن باشیم که چنین تلاشی،«حسن تفاهم مشترکی نسبت به این حقوق و آزادی‌ها» را به وجود خواهد آورد.«کمپین» تلاش وعزم راسخ یکایک ما را برای رسیدن به دنیای بهتر و پیشرفت فردی واجتماعی، نشان خواهد داد.

بیائید تلاش کنیم و با راه اندازی و شرکت درکمپین فوق خواست اصلی‌ خود را به وجدان بیدار و آگاه جهانیان اعلام نماییم. آری اجرای بدون قیدوشرط اعلامیه جهانی‌ حقوق بشر و میثاقین خواست و آرزوی ماست.

۱- حسن آشتیانی، ۲- بهنام ابراهیم زده، ۳- وحید اصغری، ۴- رسول بداقی، ۵- بهروز توکلی، ۶- وحید تیزفهم، ۷- لطیف حسنی، ۸- افشین حیرتیان، ۹- کیوان رحیمیان، ۱۰- سعید رضایی، ۱۱ شاهرخ زمانی‌، ۱۲- سیدمحمد سیف زاده، ۱۳- ایقان شهیدی، ۱۴- سیامک صدری، ۱۵- حشمت اله طبرزدی، ۱۶- سعید عابدینی، ۱۷- فرهاد فهندژ، ۱۸- اصغر قطان، ۱۹- سعید ماسوری، ۲۰- کامران مرتضایی، ۲۱- فؤأد مقدّم، ۲۲- اسدالله هادی، ۲۳- شهرام احمدى

‌‌مقایسه تطبیقی بعضی‌ از مواد اعلامیه حقوق بشر و قانون اساسی

۱- هر انسانی‌ به محض تولد دارای حقوق یک‌سان و مساوی بوده و رنگ و جنس، نژاد، زبان، مذهب وعقاید سیاسی و یا هرعقیده ی دیگر موجب رجحان و برتری فرد بر فرد دیگر نخواهد بود وهرگونه تبعیض مردود اعلام گردیده است. مواد ۱ تا ۷ اعلامیه و این شخص حق حیات و آزادی و برخورداری از امنیت شخصی‌ دارد. ماده ۳ اعلامیه، تقریبا شباهت به مواد ۱۹-۲۰ و بندهای ۹-۴ قانون اساسی و ماده ۴۵۶ قانون مدنی دارد.

۲- بیگاری، بردگی، شکنجه و هرنوع رفتار غیرانسانی‌ و تحقیرآمیز ممنوع و هر فرد حق دارد در هرکجا به درپیشگاه قانون به رسمیت شناخته شود.(ماده ۴ اعلامیه) معادل مواد ۹ و ۱۱۴ اصل سوم و ۳۸ و ۳۹ و ۴۳ قانون اساسی ایران.

۳- همه درمقابل قانون یکسانند و باید بدون هیچ تبعیضی مورد حمایت قانون قرار بگیرند. هرکس حق دادخواهی در محاکم صالحه قضایی را درقبال اعمالی را دارد که ناقض حقوق بنیادین است که قانون اساسی‌ یا هر قانون دیگر به او اعطا نموده است(مواد ۷ و ۸ اعلامیه و اصول ۳۸ و ۳۹ قانون اساسی).

۴- هیچ کس را نباید خودسرانه دستگیر، توقیف یا تبعید نمود. هرکس حق دارد با مساوات کامل از امکان بازپرسی منصفانه وعلنی توسط یک محکمه مستقل و بی‌ طرف برای تعیین حقوق و تکالیف خویش و یا اتهامات جزایی وارده برخوردار باشد. نظر به اصل برائت و اصل قانونی‌ بودن جرم و مجازات وعطف به ماسبق نشدن قوانین کیفری و انطباق عمل ارتکابی اتهامی با قانون حکم، هر شخص تا اتهامش در دادگاه مستقل بی‌طرف ثابت و قطعی نشده بی‌گناه فرض می‌‌شود و ازحق دفاع مشروع و دادرسی منصفانه و بی‌طرفانه برخوردار است(مواد ۹، ۱۰، ۱۱ اعلامیه برابربا اصول ۳۲، ۳۳، ۳۴، ۳۶. ۳۷ قانون اساسی‌ و مواد ۲ و۱۰ قانون مجازات اسلامی).

۵- هیچ‌کس نباید درمعرض مداخله خودسرانه در زندگی‌ شخصی‌، خانواده، خانه یا مکاتبات خود قرار گیرد و یا این‌که شرف و آبروی او مورد تعرض قرار گیرد، هرکس حق دارد که ازحمایت قانون در برابر چنین‌ مداخله‌ها و تعرض‌ها برخوردار گردد(ماده ۱۲ اعلامیه تقریبا معادل اصول ۲۲، ۲۳، ۲۵، ۳۴ قانون اساسی‌).

۶- حق برخورداری از محدودهٔ مرزها و رفت و آمد و اقامت و اسکان درهرقسمت کشور و مسافرت به‌کشورهای دیگر و تقاضای حق پناهندگی و برخورداری از قبول آن درجرائم سیاسی و خروج از تابعیت کشور و قبول تابعیت کشور دیگر و محرومیت تابعیت(مواد ۱۲، ۱۳، ۱۴، ۱۵ اعلامیه تقریبا معادل اصول ۴۱ و ۴۲ قانون اساسی‌ و فرمان مکرر قرآن به سفر و مهاجرت و آمریت آن بنا براصل ۴ قانون اساسی‌).

۷- حق برخورداری اشخاص بالغ بدون هیچ‌گونه تبعیضی در ازدواج، زندگی‌، سرپرستی، جدایی و این‌که خانواده واحد گروهی طبیعی و بنیادین جامعه است و حق برخورداری ازحمایت جامعه و قانون و حکومت(ماده ۱۶ اعلامیه تقریبا معادل اصول ۱۹، ۲۰، ۲۱ قانون اساسی‌).

۸- حق مالکیت شخصی‌ و یا جمعی‌ و ممنوعیت و محرومیت فرد از مالکیت خویش( ماده ۱۷ اعلامیه جهانی‌ حقوق بشرو اصول ۴۶ و ۴۷ قانون اساسی).

۹- حق آزادی اندیشه، وجدان و مذهب و حق اظهار، تبلیغ، آموزش، ترویج و عمل به آن به صورت فردی یا جمعی بدون مداخله ی دیگران و آزادی درجستجو، دریافت و انتقال اطلاعات وعقاید ازطریق هر نوع رسانه‌ای بدون درنظر گرفتن مرزها و حق آزادی تجمع و راهپیمایی و ایجاد تشکل مسالمت آمیز وهیچ‌کس را نباید مجبور به عضویت در یک تشکل نمود.(مواد ۱۸، ۱۹، ۲۰، اعلامیه جهانی تقریبا معادل اصول ۲۴، ۱۹، ۲۰، ۲۶، ۲۷ و بند ۶ اصل دوم و بندهای ۶ و ۱۴ اصل سوم و اصل ۹ قانون اساسی)

۱۰- حاکمیت از آن ملت است و مردم حق انتخاب مستقیم و غیرمستقیم حکومت‌گران را دارند. انتخابات باید ادواری، سالم و حق همگانی درانتخاب شدن و انتخاب کردن ملحوظ گردد(ماده ۲۱ اعلامیه جهانی حقوق بشرتقریبا معادل اصول ۱، ۶، ۵۶، ۵۹، ۶۲ قانون اساسی. لازم به توضیح است از انقلاب مشروطه حکومت از آسمان به زمین آمد و مردم حاکم بر سرنوشت خود گردیدند. حاکمان باید فقط نوکر، خدمت‌گزار و منتخب مردم بوده که نصب و نقد و عزل آنها برای مردم واگذار شده است. با کمال تاسف علی‌رغم تصویب درقانون اساسی حکام هنوزازنگاه ارباب سالارانه خود نسبت به مردم دست برنداشته اند.)

۱۱- حق برخورداری از امنیت اجتماعی درسطح داخلی یا بین‌المللی، حق کارکردن و انتخاب آزادانه ی شغل، حق بهره مندی از دستمزد یکسان درقبال کار یکسان و دستمزد شرافت‌مندانه و رضایت‌بخش که به‌طورشایسته خانواده اداره می‌شود و حق داشتن اتحادیه، حق استراحت و فراغت و استفاده از تعطیلات با دریافت دستمزد وحق استفاده ازمعیشت کافی برای سلامتی و رفاه خود خانواده ومراقبت‌های پزشکی و خدمات اجتماعی به‌هنگام بیکاری، بیماری، از کارافتادگی، بیوه‌گی، سالخوردگی یا فقدان وسیله امرارمعاش و حق مادران و کودکان ازمراقبت‌های ویژه، خواه از ثمره ازدواج و خواه خارج ازحمایت‌های اجتماعی یکسان بهره مند شوند(مواد ۲۲، ۲۳، ۲۴، ۲۵ اعلامیه تقریبا برابر با اصول ۱۹، ۲۰، ۲۱، ۲۶، ۲۸، ۲۹ قانون اساسی).

۱۲- حق تحصیل اجباری و رایگان ابتدایی و پایه و قرار گرفتن آموزش‌های فنی و حرفه‌ای در دسترس همه و آموزش عالی باید برای همه و براساس شایستگی در دسترس باشد. آموزش باید درجهت رشد کامل شخصیت انسانی و تقویت احترام به حقوق بشر و آزادی‌های اساسی باشد و حسن تفاهم و مدارا و مودت میان تمامی ملل و گردهمائی نژادی و مذهبی را ارتقاء دهد.(ماده ۲۶ اعلامیه که اصل ۳۰ قانون اساسی فراتر از آن رفته و تا پایان دوره متوسطه به‌صورت رایگان و وسایل تحصیل رایگان درسطح عالی را تا سرحد خودکفایی کشور درنظر گرفته است).

۱۳- حق شرکت درحیات فرهنگی جامعه و استفاده از منافع مادی و معنوی وعلمی و ادبی و هنری آن، حق برخورداری ازنظم اجتماعی یا بین‌المللی به‌منظورتحقق آزادی‌های مندرج دراعلامیه، مسئولیت در قبال جامعه و محدودیت فقط به موجب قانون که برخلاف اهداف و اصول سازمان ملل نباشد. مواد فوق نباید به صورتی تفسیر شود که برای دولت، گروه یا شخصی حقی قائل شود که حقوق مندرج دراعلامیه را پایمال نماید(مواد ۲۷، ۲۸، ۲۹، ۳۰ اعلامیه ی حقوق بشر و اصول ۱، ۶، ۹، ۱۹، ۲۰، ۲۱، ۲۲، ۴۰ و بند۶ اصل دوم و بندهای ۲، ۳، ۶، ۸، ۹، ۱۴ اصل سوم و ۵۶، ۵۹ قانون اساسی).

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*